صحبتی است با دوست داران شعرو ادب
سه شنبه 28 اسفند 1386
بهار می یاد .

             اینم از بهار .....

 

                    بهار داره از راه می رسه . چیزی نمونده چتر پر از شکوفه ش و، رو درختا باز کنه .

 

             من میونم با بهار خیلی خوبه .مثه همیشه گل من گلی . سفره ی هفت سین و که پهن کردم

 

             واسه همه دعا می کنم .( حتی واسه شما . بله برای شما  که دارید این متن و می خونید .)

 

                   یادمه  وقتی کوچولو بودم ، شکایت  می کردم که چرا ، تو سفره  همه چیز با حرف ،

  

              « سین» شروع می شه. اصلاً من دلم می خواد با حرف « زین » باشه. این مثلاً سفره ی

       

             هفت زین خیالی من بود. زهره ، زمین ، زرافه ، زنبور، زنبق ، زنجبیل ، زردک. در ضمن

 

             به خاطر پیدا کردن این زینا از مامان پری هم کمک می گرفتم. سر سفره ی هفت سین اول

 

             چشمم می افتاد به تنگ بلور ماهی ، بعد سبزه ، بعدشم تخم مرغهای رنگ شده. ( تازه یه

 

             بار مجبور شدیم  به جای ماهی  قرمز توی  تنگ ، یه ماهی کاغذی کج و کوله  بندازیم از

 

             دست شیطنتای ما. ماهی زبون بسته رو با مرارت فراوان از آب بیرون می اووردیم و اونو

 

             تو دستای کوچولومون می گرفتیم و می بوسیدیم که مثلاً با این کار ابراز علاقه می کردیم.)

 

                    آخر سرم عیدی های پدر جون که از لای صفحات  قرآن به ما چشمک می زدن . وای

 

             چه روزایی داشتیم . عشقمون عیدی گرفتن بود و عید دیدنی و پوشیدن لباسای نو . و تازه

 

             پز دادن من با لباسایی که به  نظر خودم فاخر می اومد . مسافرت هم که  می خواستیم بریم

 

             انگار سفر دور دنیا بود. از شیر مرغ تا جون آدمیزاد رو همرامون بر می داشتیم که مجبور

 

             می شدیم بعد از مخالفتای پدر ، همه ی بار بندیلمون رو ، بذاریم و به همون یه چمدون که

 

            مامان پری برداشته بود اکتفا کنیم . قبل از روز عید با بچه ها یه مسابقه ترتیب می دادیم که

 

           هر کس عیدی بیشتری می گرفت همون برنده بود. با این مضمون که « عیدی زور وگیریم » .

 

           خلاصه بماند که توی این عید دیدنیا واسه خوردن شیرینی و شکلات، چقدر راهی بیمارستان

 

           شدیم و چقدر بی خودی برامون حلوا درست شد ........ از همه ی اینا می گذرم و می گم :

                            

                                 « عید شما مبارک               روزای بهاری تون تکِ تک »

شنبه 25 اسفند 1386
خوشحالم...........
 

 

فرشته ها به بهشت نمی رن

 

     و من خوشحالم که تو رو ، تو بهشتم نمی بینن ..........

چهارشنبه 22 اسفند 1386
تولد

                

 

                       این دو تا متن برای خودم

 

                       من توی یه فصل عجیب و غریب  به دنیا اومدم و توی یه روز عجیب تر

 

                 چشمام و به زندگی باز کردم . دو تا چشم خاکستری رنگ چشمکای ابری تو .

 

                       توی یه روز قشنگ برام اسپند دود کردن . گریه می کردم شاید دلتنگ تو

 

                 بودم . بهم حق بده آخه از یه دنیای دیگه اومده بودم . با این دنیا هیچ آشنایی

 

                 قبلی نداشتم فقط  چند تا  فرشته بهم سپرده بودن  که دیر یا  زود رفتنیم . منم

 

                 بی چون و چرا قبول کردم ، چون قرار بود تو رو ببینم .

 

                       آره من به شوق دیدن تو به دنیا  اومدم . پس به دنیا لبخند می زنم چون

 

                 تو رو دارم . ... و اگه الان اینجام  به خاطر توئه ...  به خاطر روزایی  که تو

 

                 بی دلیل از جلوی چشمای من رد می شی ... دیگه هیچی فقط تولدم مبارک .

 

 

 

                 

                        بعد از رنگین کمون آسمون  قشنگ ترین  کمون دنیا ابرو توئه . البته با

 

                 اون چشمکای خاکستری متمایل به سیاه اما رنگ دلت هنوزم سپید سپید . رنگ

 

                 برفای زمستونای عاشق . درسته که زمستون یه قلب قرمز نداره ، اما به جون

 

                 ابرا عاشقه ، که برفش ، از اون بالا رو سر تو فرود می یاد .

 

                        درسته که تو فصل سپید ( برفی ) من به دنیا نیومدی ، ولی خدای پاک و

 

                 ببین که از آسمون برات ( به خاطر تولد من ) چشم روشنی می فرسته .     

          

 

   1      2    >>